A to historia z końcówki maja – początku czerwca. Swoją drogą, muszę wyselekcjonować najważniejsze wydarzenia z zeszłego roku, bo w takim tempie opiszę wszystko dopiero za dwa lata, a nowe projekty czekają na publikację. W każdym bądź razie, pora na mocno opóźnioną publikację sesji dla Galerii Venus. Podczas pracy nad powstaniem gazetki reklamowej zajęłam się przygotowaniem od strony stylizacyjnej. Polega to mniej więcej na tym, że na długo przed sesją trzeba odwiedzić wszystkie sklepy w galerii, wybrać z pośród kolekcji wiosenno-letniej poszczególne stylizacje, które maja składać się z określonej ilości modułów (bo każdy sklep ma wyliczoną ilość rzeczy w takiej gazetce do pokazania) i później zaczynają się zabiegi, przede wszystkim liczenia czy ilość rzeczy się zgadza oraz czy dany sklep może być połączony z innym w jednej stylizacji. Wybór ubrań w owej galerii nie jest oszałamiający ani nie można sobie poszaleć jeżeli chodzi o ilość modułów, dlatego najlepszymi zabiegami logistycznymi doszłam do finału, który można zobaczyć poniżej.

http://www.youtube.com/watch?v=duoM3V8Ffs4

Galeria Venus obecnie mocno się rozbudowuje, jak zresztą cały Świdnik, w którym powstaje lubelskie lotnisko – „już” za rok relacje z naszych podróży… Zazwyczaj przygotowujemy sesję w naszym home-studio, a sesję okładkową w plenerze. A korzystając z okazji, że galeria się powiększa postanowiliśmy zrobić zdjęcia na dachu galerii. Finalnie okazało się to mało trafnym sposobem na ożywienie pierwszej strony. Z powodu protestów okolicznych mieszkańców, którzy skarżyli się na hałas związany z budową, więc z okładkowej strony musieliśmy usunąć między innymi dźwig, który pojawiał się w tle.

Sesja jak zwykle w takim przypadku trwała od rana do wieczora. Założeniem na ten dzień było zrobienie zdjęć modeli w ubraniach. No właśnie modeli, czyli modelki i modela. Model też występował w naszej sesji i jak na swój debiut nieźle sobie radził. Nie wiem jednak dlaczego filmik z backstage’u go nie pokazuje… Główna jednak uwaga skupia się na modelce, Marcelinie. Genialna dziewczyna dzięki której szybko i sprawnie przeprowadziliśmy sesję. Dłużej trwały nasze przebiórki niż jej pozowanie. Dosłownie parę ujęć i zdjęcie jednej stylizacji gotowe. Niesamowicie ważne są takie rzeczy. Dzięki temu mogliśmy skupić się na przejazdach, przebiórkach i oczywiście sesji na dachu. Mieliśmy tam do zrobienia dwie stylizacje. Jedna z widokiem na budowę, druga dowolnie – wybór padł na klimatyzatory…

Pracy było sporo, nie mówiąc już o kolejnym tygodniu, który spędza się na fotografowaniu stylizacji na manekinach, plus rzeczy luzem i oczywiście złożenie gazetki w całość. Zależało nam bardzo na stworzeniu gazetki o innym świeżym spojrzeniu, dlatego włożyliśmy w to mnóstwo pracy i energii.

Fotograf, opracowanie graficzne: Marcin Kańtoch

Video, zdjęcia produktów: Tomasz Kańtoch

Modelka: Marcelina

Model: Marcin

Wizaż, fryzury i stylizacje: ja

Podobnie mamy z Marcinem z ważnymi rzeczami, które od ładnych paru miesięcy leżą w szufladzie w teczce z napisem „stock”. Odkładany w czasie, ale za to bardzo dobrze przemyślany. Naszą pierwszą modelką stockową była Kinga. Czas na sesje podzieliliśmy na dwie części, pierwsza część to zdjęcia stockowe robione na białym tle, w 3-4 stylizacjach, między innymi w stylizacji ogrodniczki.

Kinga pozowała naturalnie, wdzięcznie i szybko odnalazła się w każdej roli. Była to wręcz ciekawa rozgrzewka przed zdjęciami do jej portfolio. Zaczęliśmy od bardzo delikatnego makijażu i lekko pokręconych włosów. Zdjęcia w stylu natural beauty bardzo pasją do jej urody, ma urocze drobniutkie piegi, delikatne rysy twarzy i lekko kręcone włosy.Dziewczyna idealna dla tych, którzy lubią subtelne brunetki…

…jednak druga stylizacja pokazała, że ta 17-latka może też zamienić się w kuszącą kobietę. Zdecydowałam się na czerwono-czarny makijaż do tej stylizacji, włosy lekko podpięte i do tego jej kwiatowo-czarna sukienka. Chciałam zmienić wizerunek spokojnej do tej pory dziewczyny. Marcin nadał świetny charakter zdjęciom poprzez kolorowe światła. Całość wygląda imponująco i jestem dumna z pracy całej naszej trojki.

Pozowanie Kingi zmieniało się w miarę zmian w stylizacjach. Druga była specjalnie zaplanowana na zdjęcia czarno-białe. Na bazie poprzedniego makijażu zrobiłam smoky-eyes, upięłam włosy na czubku głowy i zmieniłyśmy stylizację na tunikę w paski, gdzie dodatkiem był jedynie zegarek z dużą tarczą.

Początek projektu stockowego uważam za otwarty, zapraszamy zatem wszystkie piękne dziewczyny chętne na zdjęcia na zasadzie prawdziwego TFP, czyli pozowanie za zdjęcia!

…jest już w pełni. Nie tylko nasze pary młode przygotowywały się na parę miesięcy przed. W kwietniu do Marcina zgłosili się członkowie Dj Band. Trójka entuzjastycznych facetów, zapaleni i dobrze przygotowani, chcieli zmienić wizerunek swojej strony internetowej, bo do tej pory na ich stronie brakowało dobrych zdjęć. Do sesji przygotowali się świetnie, zabrali ze sobą mnóstwo gadżetów, przebrań, mieli sporo pomysłów na to jak chcą wyglądać i cała sesja naprawdę dobrze wyszła. Przy tej sesji miałam okazję zrobić parę męskich make up’ów. Parę tygodni wcześniej mieliśmy zespół, który nie miał przygotowania pod względem makijażu do sesji i niestety Marcin mocno musiał się napracować przy obróbce, a dlaczego? Odsyłam do wpisu o house of advice. Wracając jednak do Dj Band, mieliśmy z nimi sporo zabawy i bardzo przyjemnie nam się pracowało.

Dobrze, że ludziom chce się zmieniać i robić coś nowego. Ja ostatnio z wpisami mam kłopot o tyle, że po prostu nie mam czasu. Standard u każdego, prawda?

Nie jedźcie nigdy jabłek na noc! Ja zjadłam i nie chce mi się spać. Bzdury jakieś były w tej bajce o Śnieżce, efekt jest zupełnie odwrotny-zero spania. Albo to może przez moje „poranne” wstawanie punkt 11:00. Czyli z cyklu: „nie ma to jak przyjechać do mamy i zwyczajnie się…”byczyć”. Miłe uczucie, ale wszystkich, którzy by tak chcieli od razu ostrzegam: budzisz się, jesz śniadanie a po godzinie mama wciska ci obiad. Miło jednak odwiedzić rodzinne strony, przekonać się, że w tym miejscu czas nadal wolno płynie, przez chwilę odpocząć od tego całego zamieszania. Wrócę za parę dni pozytywnie naładowana, z nowymi pomysłami w głowie.

Póki co, sięgnęłam do mojego archiwum, w który leży jeszcze sporo sesji do pokazania i znalazłam sesję z Dagmarą. Długo była ona dla mnie jakoś szczególna. Dlatego? Nie mam pojęcia, ale pewnie przez to, że dzięki tej sesji poznałam, że malowanie ust to jednak też sztuka:) nie miałam w tym kompletnie doświadczenia, dlatego zajęło mi to wtedy sporo czasu. Tak naprawdę usta miały tu był głównym elementem, więc wybaczam sobie te pół godziny spędzone nad nim. Przygotowania do tej sesji zajęły dwa lub trzy razy więcej czasu niż same zdjęcia, M. miał wtedy sporo cierpliwości – dziękuję:)

Praca pracą, życie goni jak szalone a czas ucieka mi przez palce. Pora jednak odświeżyć stronę i zajrzeć do marcowego archiwum. Znalazłam tam katalog z „house od advice”. Ta nazwa krąży mi gdzieś w głowie. Nie raz siadałam do tego wpisu, zdjęcia przygotowałam już miesiąc temu. Dziś chcę więc podobnie jak Tomasz Sz. być takim „house of advice”.

W marcu na sesję przyszedł wysoki, przystojny, niezależny doradca finansowy (drogie panie, tak, miał obrączkę – nic z tego). Jego strona internetowa była w trakcie przemian, więc potrzebował pokazać na niej dobre zdjęcia wizerunkowe. Zaczęło się od jednego zdjęcia testowego i…już wiedzieliśmy, że potrzebny będzie make up Tomkowi. Mężczyzna bardzo przystojny, zadbany i pewnie każdy by powiedział, że świetnie wychodzi na zdjęciach. Wszystko to prawda, ale żeby w świetle lamp studyjnych wyglądał tak jak na żywo, musiał mieć pierwszy raz w życiu makijaż. Swoją drogą jakie to jest niecodzienne dla mężczyzn. Kiedyś pewien mężczyzna koło 60-tki którego malowałam do sesji powiedział, że wreszcie po tylu latach rozumie swoją żonę dlaczego tak długo maluje się w łazience. No właśnie, jak to jest że tak długo i dlatego sam puder nie wystarczy, bo przecież nie raz w zapowiedzi „Faktów” w TVNie widzieliśmy jak jakaś pani mizia pędzelkiem Tomasza L. przed wejściem na antenę. Dlaczego więc sam puder i trzy ruchy ręką nie wystarczą? Odpowiedź w tych dwóch zdjęciach.

Pierwsze zostało zrobione od razu po przyjściu do studia, drugie po zrobieniu makijażu. Obydwa zdjęcia nie są obrabiane, jedynie różnią się oświetleniem, ale nie w tym rzecz. Ważna jest różnica i to, co lampy studyjne robią z twarzą. Tomek na żywo nie wygląda tak jak na zdjęciu po lewej. Jednak kwestia tak mocnego światła podczas zdjęć powoduje, że trzeba używać bazy, korektora, podkładu, pudru, bronzera, cieni do brwi,  a nie raz nawet tuszu do rzęs i pudru wykańczającego cały makijaż. Sporo, a każdy etap pracy nad twarzą mężczyzny jest ważny i nie powinien być pominięty. Bo dopiero pełny make up gwarantuje, że na zdjęciu będziemy wyglądać tak jak w rzeczywistości, bez przekłamanych niedoskonałości skóry. Dlatego pewnie pani z TVNu od Tomasza L. poświęciła minimum 15 minut na zrobienie make up’u, zanim pokazał się nam o godzinie 19 w pięknej opaleniźnie z białymi ząbkami.

Dlaczego też sam puder nie pomoże? Są szczęśliwcy, którzy posiadają nienaganną cerę, wiecznie gładką, nieświecącą się cerę, dosłownie taką jaką ma Tomasz L. z TVNu. Jednak większość z nas ma na co dzień problemy z cerą. Wystarczy jeden wyprysk na nosie i sam puder już go nie zakryje. U mężczyzn głównym problem są podrażnienia pod goleniu, zmiany skóry, które trwają praktycznie jedynie jeden dzień. Po co więc psuć sobie swój wizerunek (który na zdjęciach będzie pozywany pewnie dłuższy czas) jakimiś czerwonymi punktami na twarzy? Kwestia Photoshopa i zabawy w gumowanie później twarzy to jedno, ale co kiedy twarz czy szyja jest niemal w 60 % pokryta niedoskonałościami cery to już spory problem. Makijaż zdjęciowy jest wtedy bardzo istotny. To także mniej pracy dla fotografa i grafików, którzy przygotowują zdjęcie do wrzucenia na stronę. Warto dlatego zanim pomyśli się o sesji na stronę internetową, zadbać o wizaż.

Dziękuję Tomaszowi Sz. za zgodę na publikację swoich zdjęć. Jest on przykładem dla mylionów, dlatego niech w glorii i chwale będzie najlepszym „house of advice” w branży finansowej.

Ale dziś nie o makijażach… Dziś trochę o mnie, przeplatane zdjęciami z sesji z P. Sesja bardzo ciekawa, bardzo mi się podoba, więc parę zdjęć wrzucę.

Dziś o wieku, bo podobno wyglądam na 17 lat. Hm… miłe, bo mam 7 lat w zapasie. To tak, jakbym zaczęła tańczyć 2 lata temu i mam jeszcze całe swoje życie taneczne” przed sobą. Ale tak właśnie się czuję. Tak jakby to był dopiero początek tej drogi, jakbym miała 17 lat i zaczynała tańczyć. Cały okres studiów był dla mnie odciąganiem uwagi od rzeczy, które kocham. Powoli zaczynam wracać do tańca. Powrót najmilszy, bo tym razem bardzo świadomy.

W marcu przyjechała do nas Dominika z Chełma. Zanim się poznałyśmy długo i często pisałyśmy do siebie. Od czego się to zaczęło już sama nie wiem. Ale pamiętam że bardzo ją polubiłam przez te jej wiadomości i nasze pierwsze spotkanie wyglądało tak jakbyśmy się znały od dawna. Okazała się przesympatyczną blondyneczką. No właśnie! Te jej blond włosy! Długie, proste z których udało mi się zrobić coś zakręconego na głowie. Była to sesja zapoznawcza, chciałam więc, żeby się dobrze czuła i zrobiłam jej delikatny dzienny makijaż w odcieniach błękitnego i cytrusowego koloru, w kącikach zewnętrznych i pod dolną powieką zaznaczony fioletem. Wykorzystaliśmy trochę elementów jej garderoby i hitem tej stylizacji był pomysł Marcina, żeby marynarkę wywrócić na drugą stronę, bo miała satynową podszewkę w kolorze złota. Wykorzystaliśmy też okazję, żeby przetestować nowe lampy M. Choć był to przełom zimy i wiosny, wyszliśmy na balkon na parę minut, żeby zrobić zdjęcia z wykorzystaniem lamp i światła dziennego. Dziś te drzewa w tle zdjęcia są już mocno zielone i dobrze zasłaniają widok na to, co się dzieje w studiu.

W drugiej części zmieniłam makijaż na bardziej wieczorowy z wykorzystaniem odcieni zieleni, włosy pokręcone w grube loki, pięknie jej było w takim wydaniu. Marcin zaczarował czarne tło dodając niebieskie światło z prawej strony. Czasami wchodziło ono na buzię, więc dla wszystkich, którzy zastawiają się, co modelka ma na prawym policzku odpowiadam – niebieskie światło.

Drugim etapem testu dla mnie, miała być sesja z Magdą. Zaskoczyła nas swoim uroczym aparatem na zębach z kolorowymi gumkami, a mi ogromnie spodobała się jej szafa – zabrała ze sobą całą walizkę. Kto poznał Magdę, wie, że ma wyjątkowy styl, miałyśmy w czym wybierać. To miały być normalne zdjęcia testowe. Ale skoro M. rzucił hasło, że ma być fashion, to pozostało mi tylko zrobić….”yyyy aha” i zabrać się do tworzenia czegoś. Pomysł na makijaż powstał w 5 minut. Mógłby być jeszcze bardziej dopracowany i wyrazisty, ale jak na mój drugi makijaż i pierwszy fashion polubiłam go bardzo. Ale to głównie zasługa modelki. Magda pozowała jak zawodowa modelka. Jest NIESAMOWITA! Z taką lekkością to robiła, jakby miała to we krwi. Cudowna dziewczyna!

W drugiej części zmiana na stylizację bardziej kobiecą. Pokręciłam jej włosy i upięłam, zmiana makijażu na granatowy, który dobrze zgrywał się ze stylem etno, drewniane bransoletki, pierścionek i… pierścionko- łańcuszek w uchu. Brakowało czegoś w odsłoniętej części twarzy, więc M. wpadł na ten pomysł. A ja wykonałam – fachowiec od wszystkiego mogę też naprawić Państwu kran. Zapraszam!

Pora na nowe…

…M. zainspirował mnie do zajęcia się wizażem, stylizacją i ogólnym przygotowaniem dziewczyn do sesji zdjęciowych. Pierwszym wyznawaniem dla mnie miały być zdjęcia testowe Moniki, szczupłej, wysokiej brunetki znalezionej przez niego na maxmodels.pl. Zdjęcia testowe zostały zorganizowane dosłownie w ciągu paru godzin, Marcin zadzwonił do Moniki, ja w tym czasie zaliczałam mój ostatni egzamin sesji zimowej. Po powrocie z egzaminu Marcin i Magda byli już po pierwszych zdjęciach, miałam 5 minut na odświeżenie i zabrałam się do pracy. Swoimi kosmetykami przygotowałam makijaż Monice, uczesałam ją, wybrałam i dopasowałam parę rzeczy z jej oraz mojej garderoby. To był mój pierwszy makijaż do sesji zdjęciowej, poznałam różnicę pomiędzy makijażem dziennym a specyfiką makijażu studyjnego. Bezlitosny dla zbyt słabego makijażu, musi być wyrazisty i zdecydowany, ma za zadanie maskować niedoskonałości skóry, bo światło lamp studyjnych wydobędzie każdą niedoskonałość. Byłam pozytywnie zaskoczona faktem, że podkładem Bell nie za wysokiej jakości udało mi się wyrównać koloryt skóry. Cienie Inglota (które uwielbiam do dziś) okazały się niezastąpione, a zarazem jedyne jakie wtedy posiadałam. Ten makijaż zawsze będę wspominać z sentymentem, chociaż zdecydowałam się nie rozcierać granicy szarego cienia, co pewnie wiele doświadczonych wizażystek uznałoby za błąd. Co ciekawe Monika, w pełnym makijażu, stojąc w świetle lamp studyjnych i słuchając rad M. była bardziej pewna siebie i pozowała już całkowicie inaczej niż na pierwszych zdjęciach. Bardzo pozytywnie nas zaskoczyła i chętnie zobaczymy się z nią na następnej sesji. Za to ja, według M. zdałam test. Był wręcz bardzo zaskoczony, że bez skończonych kursów czy szkoły przychodzi mi to z łatwością. Nie spodziewał się takiego efektu i postanowił, że zrobimy następną sesję testową razem, żeby sprawdzić czy to przypadek czy…ukryty talent.